Skip to content

June 21, 2012

Zachte Kracht, een Andere Visie op Groei

Venus_Botticelli

Op 7 juni jl. werd in het Dialogues House een ronde tafel sessie gehouden met als thema “De impact van het toenemende aantal vrouwen op de organisatie: Focus op de zachte kracht en een andere visie op groei”.

Zo’n titel maakt veel bij mij los. In mijn trainingen leg ik nadruk op o.a. jezelf profileren (lees: je resultaten benoemen) in de stijl die bij je past. Op de één of andere manier kon ik dit niet rijmen met ‘zachte kracht’. Mijn associaties met zachte kracht hebben te maken met “onzichtbaarheid”. Vrouwen doen namelijk vaak de ‘smeerolie-activiteiten’. Nuttig en noodzakelijk voor het soepel lopen van de organisatie, maar je speelt jezelf niet in de kijker, je maakt jezelf onzichtbaar. Dit is natuurlijk niet de manier om aan je omgeving duidelijk te maken, dat je open staat voor groei in je loopbaan. Verder vroeg ik mij af in hoeverre de bedrijfs-/organisatiecultuur (mede) bepalend is voor de vraag of er zachte krachten er mogen zijn.

Verbinden van oude waarden met feminiene waarden
Onder gepassioneerde leiding van Carin Biegnolé startte de bijeenkomst plenair met praktijkverhalen door vrouwen èn mannen over de zachte kracht in henzelf en in hun werk. Dit waren zonder meer boeiende verhalen, waarbij het verbindende element de zoektocht bleek te zijn.

De zoektocht naar een antwoord op de vraag: “hoe verbind ik de oude waarden, waarvan ervaring heeft geleerd dat deze niet meer werken, met nieuwe, misschien feminiene, waarden die mogelijk wel werken en wat is dan mijn rol daarin?”.
Een uitspraak die veel indruk op mij maakte was: “ik ben nu sterk genoeg om zacht te zijn en om het verschil te maken”

Andere uitspraken:
• “je ziet steeds meer mannen aan de top die meer intuïtie en zachte kanten inzetten”
• “ik word gedreven door meer waarden dan alleen die van geld”
• “ik ben niet overtuigd van dit thema en quota. Ik vind ‘op eigen kracht doorgroeien, ook als je vrouw bent’”

Dialoogtafels
Vervolgens ging de plenaire sessie uiteen in rondetafel sessies waar aan de hand van 4 vragen de dialoog gevoerd werd.
Er was ruimte voor verhalen waarin kwetsbaarheid, kracht, inzet en inspiratie naar voren kwamen. Duidelijk werd dat het voor een aantal vrouwen niet makkelijk is geweest om zich met al hun facetten te laten zien in hun werkomgeving. Zij hebben te maken gehad met weerstand, tegenstand en sabotage door collega’s, bazen, of beiden. Zelfs in die mate dat voor hen –veelal na een burnout– de enige uitweg de weg naar buiten de organisatie bleek te zijn om uiteindelijk gezond te worden. Ik zat met allemaal krachtige, capabele, inspirerende vrouwen aan tafel en bedacht mij hoe jammer het was dat mede door de bestaande (mannelijke) bedrijfscultuur deze vrouwen verloren waren gegaan voor hun bedrijf. Daar is weinig duurzaam aan.

Anderen zijn huiverig om binnen hun organisatie datgene te zeggen waarvan zij vinden dat het eigenlijk gezegd moet worden. Hier is duidelijk een spanningsveld tussen openheid, kwetsbaarheid en organisatiecultuur. De conclusie was dat openheid en eerlijkheid situationeel bepaald worden, ofwel de mate van (on)veiligheid waarmee je te maken hebt.

Hoopgevend is dat er ook vrouwen zijn die wel in een omgeving werken waar je mag zijn wie je bent in al je facetten. Dit heeft een duidelijk positief voortstuwend effect op henzelf, hun team, de afdeling en de organisatie. Iedereen wordt er beter van. Ook vrolijk werd ik van de vrouw die net de toegevoegde waarde van vrouwennetwerken ontdekt had. In haar woorden “Al die vrouwen doen dit alleen! Waarom?!” Dit ruikt naar een oproep ☺

Durf te dromen
De meeste energie brak los bij de voorlaatste vraag: “Als je vrijuit mag dromen, hoe zou het dan zijn als de zachte kracht onbelemmerd kan stromen?”
Bij de beantwoording van deze vraag werd de sfeer aan tafel dynamisch en vrolijk. Ik noem de antwoorden hier allemaal: “onbevreesd; elkaar helpen; ondersteunen; minder weerstand = minder frustratie; eerlijker – gebalanceerder – krachtiger; meer common sense; staan achter een plan inclusief het aangeven van twijfels ondanks wat anderen denken; lerende organisaties; evenwicht man/vrouw; gebruik kansen en talenten van iedereen; positieve energie door meetings; genieten van kleine dingen; dan schrik ik niet meer van mijn eigen intuïtie en kom ik op mens-mens niveau tot optimale ontplooiing; grenzeloze creativiteit zonder oordelen; je wordt er blij van; samenwerken naar shared purpose”.

Ook genoemd werd de beroemde uitspraak van Mandela, geciteerd uit Marianne Williamson’s ‘Return to love’:
“As we let our light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence actually liberates others.”
En natuurlijk de relativerende factor: we zijn geen heilige boontjes.

Wat draag jij bij?
De laatste vraag was: “Wat doe je zelf om aan deze droom bij te dragen?”. Alle vrouwen gaven aan dat zij zelf de verandering zijn en daarin ook hun verantwoordelijkheid nemen en hun bijdrage leveren. Het citaat van Mahatma Gandi: “Wees de verandering die je in de wereld wil zien gebeuren”, zegt het helemaal.
Is mijn vraag beantwoord hoe zachte kracht zich verhoudt tot zichtbaarheid /onzichtbaarheid? Ja! Juist door het bewust en authentiek inzetten van de zachte kracht en het benoemen van wat je doet, sta je krachtiger en overtuigender in de wereld en kan men niet om je heen.

Zijn organisaties rijp voor de zachte kracht?
Zijn organisaties rijp voor de zachte kracht? Daar kan geen eenduidig antwoord op gegeven worden. Mij viel op dat er tegenover de horrorverhalen hoopgevende verhalen staan, waar juist ruimte is voor verbinding van harde en zachte krachten. Binnen organisaties waar ruimte is voor beide is het plezier, de verbinding en de groei het grootst en de kans op afbreuk het kleinst.

Een cultuurverandering gaat niet vanzelf en kan niet vanuit één plaats komen. Voor verandering is het zelf zijn van de verandering niet genoeg. Enerzijds zul je zelf bondgenoten (man/vrouw) binnen en buiten het bedrijf moeten vinden en anderzijds zal vanuit de organisatie meer praktische aandacht moeten komen voor acceptatie van de zachte kracht op de werkvloer.

We zijn er nog niet, maar ik heb goede hoop omdat ik de veranderingen zie die al gerealiseerd zijn in de afgelopen 30 jaar.

Meld je hier aan voor de workshop: Onderhandelen als je van Venus komt.

Geschreven door Madjori Veldema.


Madjori Veldema heeft bijna 30 jaar bij ABN AMRO gewerkt in verschillende functies. Sinds januari 2010 heeft zij haar eigen bedrijf, Veldwerken in coaching, training en advies. Zij is expert in man/vrouw communicatie, onderhandelen en profileren. Zij spreekt en blogt hierover.

Carin Biegnolé is praktisch filosofe en ruim twintig jaar communicatietrainer. Zij heeft zich verdiept in het vrouwelijk element. Carin helpt organisaties onder andere bij het opzetten van dialoogtafels: http://www.villasophia.org/



Comments are closed.

Top